Blog

Sonda Parker Solar Probe NASA 532 000 km/h

To najszybszy obiekt jaki kiedykolwiek zbudował człowiek. Sonda Parker Solar Probe NASA przemknęła przez zewnętrzną atmosferę Słońca z wykraczającą poza granice wyobraźni prędkością 532 000 km / h.

Podróżując z taką prędkością mogłaby okrążyć Ziemię 13 razy w ciągu godziny.

1-10
Sonda NASA pobiła też drugi rekord – nigdy wcześniej żaden wykonany przez człowieka obiekt nie zbliżył się do Słońca tak blisko. Statek kosmiczny wielkości małego samochodu realizował swoją misję znajdując się 10,4 miliona kilometrów od powierzchni gwiazdy centralnej Układu Słonecznego.

2-8
Parker Solar Probe to statek kosmiczny zbudowany przez Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory w Laurel w stanie Maryland. Jego misją jest przeprowadzenie najbliższych w historii obserwacji Słońca przechodząc przez atmosferę gwiazdy, zwaną koroną.
Sonda wystartowała o 3:31 rano czasu wschodniego w niedzielę 12 sierpnia 2018 roku. W grudniu 2019 r. pierwsza partia danych opublikowana została w prestiżowym czasopiśmie „Nature”. Parker ma na pokładzie cztery instrumenty: obraz szerokokątny i trzy oddzielne urządzenia mierzące cząsteczki wiatru słonecznego, a także pola elektryczne i magnetyczne otaczające Słońce.

3-6

Cztery artykuły przedstawione w „Nature” przedstawiają pierwsze pomiary z każdego instrumentu i analizują dynamikę w obszarze przestrzeni, który nigdy wcześniej nie był badany. „Instrumenty cząstek energetycznych na sondzie Parker Solar Probe NASA dokonały pomiaru kilku nigdy wcześniej nie widzianych zdarzeń tak małych, że wszelkie ich ślady są tracone, zanim dotrą do Ziemi” – skomentował publikację „New York Times”. Informacje te mogą pomóc naukowcom opracować sposoby wczesnego ostrzegania przed burzami słonecznymi, które mogą zniszczyć satelity i sieci elektryczne lub zagrozić zdrowiu astronautów na orbicie.

Naukowcy szczegółowo opisali pierwsze pomiary wykonane przez sondę NASA z wnętrza słonecznej aury plazmy, obszaru znanego jako korona, i wyniki analizy danych z pierwszych dwóch zbliżeń do gwiazdy centralnej Układu Słonecznego (miały one miejsce w listopadzie 2018 i kwietniu 2019 roku). Temperatury w koronie wahają się między 2 milionami a 5 milionami stopni Fahrenheita, ale to, jak jest ogrzewana i jak zachowują się cząsteczki subatomowe, pozostaje zagadką.

fb-2
Korona generuje również wiatr słoneczny – strumienie energetycznych cząstek, które emanują do Układu Słonecznego. W przeszłości astronomowie byli w stanie mierzyć te strumienie wyłącznie bliżej Ziemi
Specjaliści z NASA zapowiadają, że niewiarygodny rekord sondy może zostać pobity pod koniec roku, kiedy ponownie zbliży się do powierzchni Słońca. Jeśli wszystko przebiegnie zgodnie z planem peryhelium nastąpi 21 listopada br.

dr-parker-watches-parker-solar-probe-liftoff

Parker Solar Probe to pierwsza misja agencji nazwana na cześć żyjącej osoby Eugene Newman Parker. Urodzony 10 czerwca 1927 r. w Michigan. Uzyskał tytuł licencjata z fizyki na Michigan State University oraz tytuł doktora. z Caltech w 1951 r. Wykładał na Uniwersytecie w Utah, a od 1955 r. Parker zajmował stanowiska wykładowców na Uniwersytecie w Chicago oraz w jego Instytucie Fermi.

fb-parker-solar-probe-1
W połowie lat pięćdziesiątych młody fizyk Eugene Parker zaproponował szereg koncepcji dotyczących wydzielania energii przez gwiazdy – w tym Słońce. Nazwał tę kaskadę energii wiatrem słonecznym i opisał cały złożony system plazmy, pól magnetycznych i cząstek energetycznych, które składają się na to zjawisko. Parker stworzył teorię dla wyjaśnienia przegrzanej korony słonecznej, która jest – wbrew temu, czego oczekiwano na podstawie znanych wówczas praw fizyki – gorętsza niż powierzchnia samego Słońca. Jego teoria sugerowała, że regularne, ale niewielkie eksplozje słoneczne zwane nanorozbłyskami mogą, w wystarczającej ilości, spowodować to ogrzewanie.

fb3
Ponad pół wieku później misja Parker Solar Probe zapewnia obecnie kluczowe obserwacje dotyczące przełomowych teorii i pomysłów Parkera, które przekazały pokolenie naukowców informacje o fizyce Słońca i polach magnetycznych wokół gwiazd. Wiele z jego pionierskich prac, które zostały udowodnione przez późniejsze sondy kosmiczne, określiło wiele z tego, co wiemy o interakcji układu Słońce-Ziemia.
Otrzymał wiele nagród za swoje badania, w tym nagrodę George’a Ellery Hale’a, National Medal of Science, Bruce Medal, Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego, Nagrodę z Kioto, Nagrodę Jamesa Clerka Maxwella i Nagrodę Crafoorda (za NASA)
Peryhelium (od gr. peri, przy i helios, Słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego obiegającego Słońce, znajdujący się w miejscu największego zbliżenia obu ciał. Przeciwieństwem peryhelium jest aphelium.

nasa-2
W odniesieniu do orbity okołoziemskiej stosuje się odpowiednio perygeum i apogeum, zaś w ogólnym przypadku, np. orbit wokół gwiazd – perycentrum i apocentrum.

nasa1
(raj)
Źródła: NASA, CNET, New York Times.
Fot. NASA, Laboratorium Fizyki Stosowanej Uniwersytetu Johna Hopkinsa